گوشه گیران کامیاب از عالم بالا شوندفکرها در گوشه گیری آسمان پیما شوند

توتیای چشم روزنها بود نور چراغدل چو روشن گشت اعضا سر بسر بینا شوند

قطره ما چون صدف روزی که بگشاید دهنتا چه دریاها درین یک قطره ناپیدا شوند

صاف کن آیینه دل را درین بستانسراتا سراسر برگها چون طوطیان گویا شوند

محو شد در روی او هر چشم بینایی که بوداختران در پرتو خورشید ناپیدا شوند

در میان این گهرها رنگ سنگ تفرقه استچون به بیرنگی رسند این گوهران یکتا شوند

شد پریشان مغز ما از فکر، صائب کو جنون؟تا چو دستار این بلاها از سر ما واشوند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سالها اهل سخن باید که خون دل خورندتا چو صائب آشنای طرز مولانا شوند

Kim ola guşənişin, göylə o, həmsöhbət olar,Fikri göylərdə gəzən qəlbi dolu həsrət olar.

Bacadan nur görünər evdə əgər yansa çıraq,Qəlbi aydın olanın varlığı bir hikmət olar,

Açsa hər qətrəmiz ağzın, nə qədər dür tökülər,Hansı dəryada onu bəsləməyə vüsət olar?

Tutitək dil açar hər yarpağı qəlbin bağının,Hər budağında neçə aynasifət nemət olar.

Kim onun surətinə baxsa, gözü qanla dolar,Günəşə baxmağa ulduzda məgər cürət olar?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qəlbinin qanını içsə çoxu illərlə yenə,Mövləvi səbki fəqət Saibə tək qismət olar!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri