خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم

از انفعال،خار بیابان وحشتیمچون خار اگر چه در قدم گل نشسته ایم

زیر سپهر پای به دامن کشیده ایمدر فصل نوبهار ته پل نشسته ایم

چون نوبهار جلوه ما یک دو هفته استبر دامن گل و پر بلبل نشسته ایم

چون شبنم گداخته بر روی دست گلآماده هزار تزلزل نشسته ایم

از شرم ناکسی جگر خویش می خوریمبر شاخ گل اگر چه چو بلبل نشسته ایم

از چشم نرم خلق ز بس زخم خورده ایمبر روی برگ گل به تأمل نشسته ایم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز فکر زلف پریشان آن نگارآشفته تر ز طره سنبل نشسته ایم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq