ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد
پدر خجلت کشد ز اعمال ناشایست فرزندانخطایی چون زتیر آید کمان بر خویش می پیچد
زنقصان نیست پروا مایه داران مروت راتنک مایه است هر کس از زیان بر خویش می پیچد
بهم خواهد شکستن سروبستان بال قمری راچنین کز رشک آن سرو روان بر خویش می پیچد
نمی پیچد ز آتش هیچ مویی آنچنان بر خودکه از نظاره آن نازک میان بر خویش می پیچد
چو تار سبحه صددل گرچه در هر حلقه ای داردکمند زلفش از غیرت همان بر خویش می پیچد
به این امید کز تنگ دهانش سر برون آردسخن در کام آن شیرین زبان بر خویش می پیچد
دل سنگ از فراق تازه رویان داغ می گرددگلی هر کس که چیند باغبان بر خویش می پیچد
نبرداز رشته جان وصل پیچ و تاب را بیروندر آغوش گهر این ریسمان بر خویش می پیچد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر تر نیست از رفتار آن سرو روان صائبچرا چندین زموج آب روان بر خویش می پیچد؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2810
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Könlümün zövqinə bir qönçədəhəndir bais,Ləzzəti-ruhuma ol təlxsüxəndir bais.
Başına döndüyümSən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm
Sən tək, ey gül, demə gül gülzarə gəlmiş, gəlməmişSən tək, ey gül, demə gül gülzarə gəlmiş, gəlməmiş,Şəhr ara hüsnüncə namə barə gəlmiş, gəlməmiş.
Anberünle niçe gönlümi perîşân idesinAnberünle niçe gönlümi perîşân idesinGözümün lü'lü'lerini niçe mercân idesin