زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟که خون چون نافه ام از خرقه پشمینه می بارد

بود یک شمه از ناسازی گردون به میخوارانکه ابر بی مروت در شب آدینه می بارد

به شیران طعمه از پهلوی خود گردون دهد، امااگر گاوی دهن را وا کند لوزینه می بارد

چراغ مهر از تردستی شبنم نمی میردعبث ابرتر مژگان به داغ سینه می بارد

اگر لب تشنه فیضی اثر بگذار در عالمکه بر خاک سکندر نور از آیینه می بارد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. زرشک طبع گوهربار صائب بس که تب داردگهر همچون عرق از چهره گنجینه می بارد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar