چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟چه در دست است دنیا را که پشت پا توانم زد؟

درین دریا که موجش نوح را بی دست و پا داردمن بی دست و پا تا چند دست و پا توانم زد؟

به دست دیگران چون گل گریبان چاک می سازمبه این کوتاه دستی چون در دلها توانم زد؟

سر تسلیم نگذارم به خط جام چون سازم؟به دریای نیفتادم که دست و پا توانم زد

زفیض خاکساری عالمی زیر نگین دارمکه بر چرخ بلند اقبال، استغنا توانم زد

به یک رطل گران ساقی سبکبارم کن از هستیکه جولانی به کام دل درین صحرا توانم زد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. زلعل آبدارش دست و پا گم می کنم صائباگرچه دارم آن جرأت که بر دریا توانم زد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana