زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد

نشاط دایمی خواهی، به درد از صاف قانع شوکه در دورست دایم جام هر کس درد نوش آمد

تو محو رنگ و بویی، ورنه از هر جنبش خاریصریر خامه تقدیر، عارف را به گوش آمد

زدست رد مردم آن که می نالد نمی داندکه از دست نوازش کوه غم ما را به دوش آمد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خرابات مغان پرجوش بود از شور من صائبجهان افسرده شد دیوانه ما تا به هوش آمد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana