خنده چون کبک به آواز نمی باید کرد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
خنده چون کبک به آواز نمی باید کردخویش را طعمه شهباز نمی باید کرد
گل به زانو دهد آیینه شبنم را جایروی پنهان ز نظرباز نمی باید کرد
گوهر راز به غماز سپردن ستم استباده در شیشه شیراز نمی باید کرد
عرصه تنگ فلک جای پرافشانی نیستظلم بر شهپر پرواز نمی باید کرد
بوی گل در گره غنچه پریشان نشودپیش غماز دهن باز نمی باید کرد
هیچ رنگی ز سیاهی نبود بالاترسرمه در چشم فسونساز نمی باید کرد
کار سیلاب کند ریگ روان با بنیادتکیه بر عالم ناساز نمی باید کرد
چشم در خانه پر دود گشودن ستم استپیش زشت آینه پرداز نمی باید کرد
چون ز خط قافله حسن شود پا به رکاببه خریدار، دگر ناز نمی باید کرد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دهن از حرف بد و نیک چو بستی صائبهیچ اندیشه ز غماز نمی باید کرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3351
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
به از افتادگی این راه را منزل نمی یابم
نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم
ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستمکه نتواند گرفت افتادگی را از هوا دستم
در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستمز هر ناخن هلال عید دیگر بود در دستم
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Yetişib müjdeyi-canbəxş ki, canan gəliriCanibi-gülşənə ol sərvi-xuraman gəliri.
Cəfərqulu xanın vəfatı münasibətilə təziyənaməƏfsus, cəfakar zəmanənin gərdişinə ki,Gül kimi ürəklər onun əlində xar oldu.
Nə yaxşı munis idi, heyf, nagəhan getdiNə yaxşı munis idi, heyf, nagəhan getdi,Məni bu möhnət əta qoydu firavan getdi
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.