رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرداینقدر ناز به آیینه نمی باید کرد

در جوانی ز می ناب گذشتن ستم استشنبه خود شب آدینه نمی باید کرد

می توان تا گره زلف پریشانی ساختدل خود را گره سینه نمی باید کرد

می برد دیده بی شرم طراوت ز عذارجلوه بی پرده در آیینه نمی باید کرد

تا به اکسیر ریاضت نکنی خون را مشکخرقه چون نافه ز پشمینه نمی باید کرد

تشنه چشمی غم همکاسه ز دل می شویدباده در جام سفالینه نمی باید کرد

تیغ بر مرده کشیدن ز جوانمردی نیستغیبت مردم پیشینه نمی باید کرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می کند فاش زبان راز نهان را صائبدزد را محرم گنجینه نمی باید کرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana