فغان که هستی ما خرج آشنایی شدبهار عمر به تاراج بینوایی شد

چو وحشی‌ای که گرفتار در قفس گرددتمام عمر در اندیشه رهایی شد

درین قلمرو پرصید از نگون‌بختیدرازدستی ما ناوک هوایی شد

شناوری است که بستند سنگ بر پایشمجردی که گرفتار کدخدایی شد

اگر خموش نشیند دلش سیاه شودچو شعله هر که بدآموز ژاژخایی شد

چه گنجها که تواند ز نقد وقت اندوختهر آن رمیده که فارغ ز آشنایی شد

در آن چمن که به زر میخرند دلتنگیچو غنچه خرده ما صرف دلگشائی شد

چنان فشرد مرا عشق آهنین بازوکه سنگ بر من دیوانه مومیایی شد

نشد ز شهپر توفیق هیچ رهرو راگشایشی که مرا از شکسته پاپی شد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز شهریان خرابات می شود صائبز راه و رسم جهان هر که روستایی شد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri