خلوت ز گفتگوی دو تن انجمن شوداز خامشی هزار زبان یک سخن شود

در دیده ای که سرمه وحدت کشید عشقداغ پلنگ، چشم غزال ختن شود

چون خار پشت می گزدش گوی آفتابدستی که آشنا به ترنج ذقن شود

در گلشنی که لب به شکر خنده واکنیهر برگ سبز، طوطی شکرشکن شود

روی گشاده بر سر حرف آورد مراطوطی اگر ز آینه شیرین سخن شود

تا دل نمی برم ز کسی، دل نمی دهمصیاد من نخست گرفتار من شود

نالد همان ز دوری گل عندلیب ماچون طوطیان اگر پروبالش چمن شود

از خجلت عقیق لبت اختر سهیلیک قطره خون گرم به چشم یمن شود

خاکم اگر به دیده زند خصم بدگهرگرد یتیمی گهر پاک من شود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. برخاستن شده است فرامش سپند راصائب چگونه دور ازین انجمن شود

İki kəs xəlvəti söhbət eləsə, od alışar,Min ürək sussa əgər, min ürəyin bir sözü var.

Vəhdəti-eşqidə kim sürmə çəkibdir gözünə,Dərisi xallı pələng ol kəs üçün ahu olar.

Bir ürək ovlamasam, qəlbimi verməm birinə,Kim məni ovladı, o öncə mənə oldu şikar.

Hansı gülşəndə şəkər ləblərinin şəhdi düşüb,Tutitək hər çiçəyin yarpağı bir nəğmə qoşar.

O əqiq ləblərini gördü, xəcil oldu Süheyl,Sanki bir qətrə qızıl qandı, o, göylərdə axar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Asiman da unudubdur bizi, Saib, deyəsən,Fəqət ulduz dolu bu göydən uzaq düşmək olar?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq