تامنزل من بادیه بیخبری بود
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود
چون سرو درین باغ ز آزادگی خویشباری که به دل بودمرابی ثمری بود
افسوس که چون ناوک بازیچه اطفالبال وپر من وقف پریشان سفری بود
زان روز که شد دیده من باز چو نرگساوراق دلم خرج پریشان نظری بود
بود از دم شمشیر دم صبح نشاطمتا جوشن داودی من بیخبری بود
رسوایی شمع است ز پیراهن فانوسدر پرده سخن گفتن من پرده دری بود
این اشک جگر سوز که شمع از مژه افشانددر دامن فانوس گل تاجوری بود
یاری که غبار از دل غم دیده مابردبی منت وبی مزد نسیم سحری بود
چون پرتو خورشید که در آینه افتداز عمر همین بهره من جلوه گری بود
از عجز چو شبنم نفتادیم درین باغافتادگی ما گل روشن گهری بود
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب چه توان کرد به تکلیف عزیزانورنه طرف خواجه شدن بی بصری بود
Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.
Bir sərvtək azadə idim mən də bu bağda,Qəlbimdə olan bəhrələrim bisəmər idi.
Nərgiz kimi bir gün ki, açıldı gözüm, ondaGördüm ki, ürək qəmli, pərişannəzər idi.
Bir qanlı qılınctək mənə dan gülsə də, ancaqÇiynimdəki qalxandan o dəm bixəbər idi.
Famusdu edən şəmi də rüsvay bu cahanda,Bu pərdə ilə söz deməyim bir hünər idi.
Şəbnəm kimi biz qonmamışıq güllərə bağda,Gül üstə düşən zərrə deyildi, göhər idi.
Ol yar ki, ürəkdən bu qəmi, qüssəni sildi,Gül ətri yayan dostum o badi-səhər idi.
Qəlbim evinə çün günəşin nuru töküldü,Ömrüm boyu o, hasil olan xoş bəhər idi.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, yenə dostlar deyəni sən qəbul eylə,Xacə tərəfin tutmağımız bisəmər idi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4421
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nə əcəb xub yaradıb həsnini Tarı bu qızın,Nə əcəb gülşənə bənzər gül üzarı bu qızın,
Kül yarpağı, o ləli-dirəxşanə oxşamazKül yarpağı, o ləli-dirəxşanə oxşamaz,Bülbül fəqanı çəkdiyim əfqanə oxşamaz.
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
QaşlarınDəryə kənarında balıq tutarkən,Göründü gözümə maya qaşların,