نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش

تماشای گل و شبنم گوارا باد بربلبلکه بوی گل نمی ارزد به روی گریه آلودش

خدا از وعده دور و دراز او نگه دارد!که دارد وعده بافردای محشر وعده زودش

جهان پرتیر و شمشیرست و من پیراهنی دارمکه تارش رشته جان است و جسم ناتوان پودش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سپند شوخ چشمی نذر آتش کرده ام صائبکه خواهد چشم مجمرروشنایی یافت ازدودش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar