به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونشگریبان می درد خمیازه از لبهای میگونش

اگر ذوق تماشای خودآن مغرور دریابدکه می آرد دگر از خانه آیینه بیرونش ؟

در آن وادی که من چون سیل فارغبال میگردمز چشم آهوان دایم نظر بندست مجنونش

دگر عاشق به شیرین کاری صنعت چه دل بندد؟که شیرین دهان تیشه فرهاد ازخونش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چنان قالب تهی کرده است صائب ازتماشایشکه همچون صبح صادق برسفیدی می زند خونش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq