نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

خطِ آزادی است از اهلِ طمع، بی حاصلیعقدهٔ پیوند در دل نیست سرو و بید را

نامِ شاهان از اثر در دور می‌باشد مدامجام می دارد بلند، آوازهٔ جمشید را

کوکبِ اقبال و دولت شوخ‌چشم افتاده استمشرقِ دیگر بود هر صبحدم خورشید را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دوربینی کز مآلِ شادمانی آگه استتیغِ زهرآلود می‌داند هلالِ عید را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar