بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه‌امجلوه مهتاب سیلاب است در ویرانه‌ام

صبر من از خارخار شوق پا بر جا نماندریشه از دندان موران داشت دایم دانه‌ام

آن سیه‌روزم ، که در ایّامِ عمرِ خود ندیدنور را در خواب چشم روزن کاشانه‌ام

تا شنیدم کز ندیمان حریم خواب اوستاز ته دل تا قیامت دشمن افسانه‌ام

من کجا و طالع برگرد سر گشتن کجاشمع چون گل می‌کند گل می‌کند پروانه‌ام

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست امید برومندی ازین طالع مراهم مگر زنگار روزی سبز سازد دانه‌ام

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri