شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من

من غمش را غمگسار خود کنمگر نسازد غمگسار من به من

چشم آن دارم که نگذارد ز لطفچشم پرکار تو کار من به من

سخت می ترسم که آن بیدادگرواگذارد اختیار من به من

می کند چون بوی گل در جیب گلسرکشی ها در کنار من به من

سبز شد در آتش سوزان سپندرحم کن ای نوبهار من به من

کس به من در ضعف نتواند رسیدمی کند سبقت غبار من به من

گرد من بر آسمان خواهد رسیدمی رسد گر شهسوار من به من

شد غبار من فلک سیر و هنوزکار دارد روزگار من به من

ناز شبنم می کند بر برگ گلدیده شب زنده دار من به من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. آه سرد و رنگ زردی مانده استصائب از باغ و بهار من به من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar