ما پرده از حقیقت عالم کشیده‌ایمدر غورگی به نشئه این می رسیده‌ایم

سرمشق بی‌نیازی ارباب همت استاین خط باطلی که به عالم کشیده‌ایم

از برگ‌ریز تفرقه آزاد گشته‌ایمچون غنچه تا به کنج دل خود خزیده‌ایم

باریم، اگر چه بر دل کس بار نیستیمخاریم، اگر چه در جگر خود خلیده‌ایم

چون خامه سوخته است نفس در گلوی مااز لفظ تا به عالم معنی رسیده‌ایم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تیغ زبان به حوصله ما چه می‌کند؟ما چون نگاه بر صف مژگان دویده‌ایم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri