چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بیتابی چراغان کرد کوهِ طور را
از سرِ پر شور ما ای عقل ناقص درگذرپاسبانی نیست حاجت خانهٔ زنبور را
بر گلِ رخسار او آن خالِ دلکش را ببینبر کفِ دستِ سلیمان گر ندیدی مور را
بلبلِ بیشرم گرمِ ناله بیجا گشته استعاشقِ خاموش باید غنچهٔ مستور را
ای خطِ بیرحم، دست از دانهٔ خالش بداراز نظر پنهان مکن، دلخوش کن صد مور را
پیش ازین خالش چنین بیرحم و سنگیندل نبودخط مشکین کرد خاکآلود این زنبور را
درد را با دردمندان التفاتِ دیگرستبا سرِ بندست پیوندِ دگر ساطور را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر متاعی را خریداری است صائب در جهانبهرِ زخمِ عاشقان دارد قیامت شور را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-63
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bir kimsə yox izhar edim dərdimi,Deyim, dursun dərdə dərman eləsin.
Nə aləm indiEşqin şəhərində dəllal olmuşam,Bilmirəm yar üçün nə aləm indi.
Ey güli-tər, məni xar eyləmədinmi? ElədinEy güli-tər, məni xar eyləmədinmi? Elədin.Şöhreyi-xürdü kübar eyləmədinmi? Elədin.
جان و دلم همیشه به عشقت اسیر بادجانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد