چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون
بر لب ساغر ازان بوسه سیراب زنندکه نیارد سخن از مجلس مستان بیرون
هر کجا رفت همان چشم به دنبالش بودسرمه زان روز که آمد ز صفاهان بیرون
خاک غربت بود آیینه ارباب سخنطوطی آن به که رود از شکرستان بیرون
گل شرم است، که هر فصل بهاران آیدلاله افکنده سر از خاک شهیدان بیرون
چشم زنجیر غریبانه چرا خون نگریست؟یوسف آن روز که می رفت ز زندان بیرون
(کاروان خط اگر بنده نوازی نکندکه دل ما کشد از چاه زنخدان بیرون؟)
(به جز از من که تردد نکنم از پی رزقنیست شیری که نیاید ز نیستان بیرون)
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به درشتی نتوان برد ز دل غم صائبنتوان کرد ز دل خار به پیکان بیرون
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6301
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Səhərdən oğradım məzərisdana,Əlini dünyadan çəkmiş yatarlar.
Qəzəl: Məhbub, badə tərkin edəmmi, lənd olamMəhbub, badə tərkin edəmmi, lənd olam,Divanəlik edəmmi, çü bən huşmənd olam
Aşiqə şərabla məstlik nə gərəkAşiqə şərabla məstlik nə gərək,Saqi, bu məclisi bizdən yana çək!
Ey gözüm, aləmi-insanlığa məhrəmsən əgərEy gözüm, aləmi-insanlığa məhrəmsən əgər,Sakit ol məclisi-meyxanədə, adəmsən əgər.