مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
مژگان خود به اشک جگرگون طراز کنوان گاه چشم بر رخ فردوس باز کن
فرصت سبک عنان و شب عمر کوته استاز آه نیمشب شب خود را دراز کن
محتاج را چه عقده ز محتاج وا شود؟ز اهل نیاز رو به در بی نیاز کن
از آرزو به خاک فتاد آدم از بهشتزنهار ترک صحبت این فتنه ساز کن
ناسازی فلک ز نسیم شکایت استخامش نشین و پرده افلاک ساز کن
این رشته را که طول امل نام کرده ایزنار می شود، ز میان زود باز کن
تا کی دراز پیش طبیبان کنی دو دست؟یک بار هم به عالمی بالا دراز کن
سر رشته شفا و مرض در کف خداستاز چاره روی دل به در چاره ساز کن
در چشم بستن است تماشای هر دو کونزین رو ببند چشم و ازان روی باز کن
بند قبا حریف فراموشی تو نیستاین کار را حواله به زلف دراز کن
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب بدوز دیده نامحرمان فکرآنگه ز روی بکر سخن پرده باز کن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6377
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Ey bala, ey quzu, ey şux məmə, qurban gözünə,Olürəm, bir belə qoyma nəmə, qurban gözünə.
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
Nə bilsinBir kimsə ki şəhadəti bilməyə,Qul əuzü rəbbin-nası nə bilsin,
EllərəMüshəf açdım, əlif gəldi falımız,Dal oldu gedəlim bizim ellərə,