بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو
می توان کشتن، چو نبود آب، آتش را به خاکخاک خور، مغلوب حرص از بهر آب و نان مشو
خویش را در بندگی انداختن از عقل نیستتا نفس داری رهین منت احسان مشو
تا نبینی پشت و روی عیب های خویش رازینهار از صحبت آیین روگردان مشو
مهره گردان نمی ماند به حال خویشتنچون تنک ظرفان به اقبال فلک خندان مشو
جلوه کردن در لباس عاریت دون همتی استجامه ای کز تن برون ناید به آن نازان مشو
نیستی آیینه تا باشی ز معنی بی نصیبدیده را بگشای، در هر صورتی حیران مشو
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. در مصاف چرخ صائب همت از پیران طلبتا نباشد اسب چوگانی به این میدان مشو
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6492
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
دلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد
Molla Məhəmməd Səfili və dəyirmançi İbrahimin dastaniAşıq Səfilinin Zediban kəndindən yaxın dostu, İbrahim adlı dəyirmançı vəfat edir. Zedbana gəlib dəyrmanı boş görən Səfili kədərlənir, sazını alıb dəyirmana, sonra gedib məzarlığa, dostu İbrahimin türbəsinə və fələyə müraciət edir:Səfili:**
Xar oldu yürəgim hicrində, ey gül yüzlü yarXar oldu yürəgim hicrində, ey gül yüzlü yar,Yar bağrım arasın, gör kim neçə xar onda var.
Gəncənin qırğınıEy qazilər, gəldi qəzadan bəla,Bir olmaz müsibət dövran eylədi,