بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
ترا به چشم محال است میکشان نخورندچنین که باده حسن تو بی غش افتاده
قلم ز نامه شوقم به خویش می لرزدکه نی سوار به صحرای آتش افتاده
ز شانه ای که به زلفت کشیده است نسیمهزار رشته جان در کشاکش افتاده
به دست باده گلگون عنان مده زنهارکه نوسواری و این اسب سرکش افتاده
غلط به خامه مو می کنند بی خبرانز فکر بس که دماغم مشوش افتاده
چگونه محو نگردی ز ساده لوحی ها؟تو طفل و خانه دنیا منقش افتاده
دل از نظاره آن لب چگونه سیر شود؟سفال تشنه به صهبای بی غش افتاده
ز دانه دل من دود تلخ می خیزدبه خرمن که دگر باز آتش افتاده؟
عجب که ناله عاشق شود عنانگیرتچنین که توسن ناز تو سرکش افتاده
ز سنگ می گذرد صاف تیر مژگانشکمان ابروی او بس که پرکش افتاده
حضور دل ز غم و درد عشق می داندسمندری که به دریای آتش افتاده
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به حال سوختگان رحم می کند صائبنگاه هر که بر آن روی مهوش افتاده
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6604
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Mən nəhani sizə qonaq gəlmişəm,Dur bağçada sallanıban dolan yar,
GəlirDilbərim aşığmı sallanıb görməyə gəlir,Tuti tək dili fəsih, danışıb gülməyə gəlir,
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود