لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است

Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.

نظاره تو تازه کند داغ کهنه رااین لاله گویی ز دل آتش چکیده است

Bir baxmaq ilə təzələnir köhnə yaralar,Bu lalə dağ almış ürəyin qanlı dağından,

اسباب تیره بختی ما دست داده استتا سرمه ات به گوشه ابرو رسیده است

Bu bəxtiqara olmağımın vardı əsası,Bəxtim su içib sürməli gözlər bulağından.

کار تو نیست چاره درد من ای مسیحاین شیوه را تبسم او آفریده است

İsa da edə bilməyəcək dərdimə çarə,Bu dərdi o öyrətdi mənə körpə çağından.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ما برق را بر آتش غیرت نشانده ایمسیماب در قلمرو ما آرمیده است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, civə də hökmümə hazır dayanıbdır,Şimşək kimi mən çıxmışam eşqin qucağından.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar