رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما

به هر چه چشم گشادیم، عشق می بازیمگرفت روی زمین را صنم پرستی ما

نسیم صبح فنا تیغ بر کف استاده استنفس چگونه برآرد چراغ هستی ما؟

به گوش، خنده مینای می گران آیدز بس که هست سبکروح، خواب مستی ما

غذای روح به تن می دهیم از غفلتبه خویش خاک ببالد ز تن پرستی ما

غنیمت است دمی آب خوش درین عالمبه ذوق آب خمارست می پرستی ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شبی که سایه کند می به جام ما صائبسیاه روز نگردد چراغ هستی ما

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana