Bir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,Sonra sərməst olub, qızar gözləri.Onun sözləriO qədər mənalı olur ki, inan,Hər duyan insanFəxr edər bəşərin bu övladilə,O da insanlığın böyük adilə,Bizi alqışlar,nitqlər başlar:"İçək bu bakalı o sağlığa ki,Xəyalı yüksəkdir, qəlbi ləkəsiz,Əyilməz bir kəsə qalsa əkməksiz * ".Yazıq üzülüncə meyxanalardanBüsbütün dəyişər, dönər ahəngi,açılmaz rəngi...Təəccüb gəlməsin sizlərə bu iş,Onu danışdıran meyxana imiş.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana