از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای
پیش ابرویت مه نو یوسف زندانییپیش رویت لاله شمع آستین افشانده ای
از مه عید و شفق زخم درونم تازه شدکس چه گل چیند دگر از تیغ در خون رانده ای؟
دید تا در سرنوشتم خون ز چشمش جوش زدنامه تا انجام از سیمای عنوان خوانده ای
مشک بر ناسورم امروز از شماتت می فشانددر سر مستی سر زلف ترا پیچانده ای
خاک خور، می گفت و گرد خرمن دونان مگردخاک استغنا به چشم حرص و آز افشانده ای
زرپرستی را بتر از بت پرستی گفته استحرص را چون سگ ز صحن مسجد دل رانده ای
هر که را بینی به درد خویشتن درمانده استاز که جوید نسخه درمان خود درمانده ای؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کیست جز صائب به لوح خاک از اهل سخنگرد پاپوش قلم در لامکان افشانده ای
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6654
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Bu yağışa dayanırmı dəmir, daş, görüm,Qalaydı xeyrin, ilahi, qapında kaş görüm!
ArasındaSurətdə mələksən, xilqətdə insan,Yoxdur bərabərin el arasında.
Günəş, dəniz və insanYanıb göy üzündə bir əzəmətləGünəş axşamçağı batdı sularda.
GörünməzNazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,