تا ز رخسار چو مه پرده برانداختهای
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تا ز رخسار چو مه پرده برانداختهایسوز خورشید به جان قمر انداختهای
در سراپای تو کم بود بلای دل و دین؟که ز خط طرح بلای دگر انداختهای
دولت حسن تو وقت است شود پا به رکابکار ما را چه به وقت دگر انداختهای؟
تو که در خانه ز شوخی ننشینی هرگزرخت ما را چه ز منزل به در انداختهای؟
تلخکامان تو از مور فزونند، چرامور خط را به طلسم شکر انداختهای؟
گرچه در باغ تو گل بر سر هم میریزدخار در دیده اهل نظر انداختهای
نیست در باغ نهالی به برومندی توسایه را آخر و اول ثمر انداختهای
شکوه از تلخی دریای مکافات مکنتو که چون سیل دوصد خانه برانداختهای
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دل شب مجلس اغیار برافروختهایکار صائب به دعای سحر انداختهای
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6795
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Kamil bağban bağ becərər, gül əkər,Sahibi var onun, üzə bilməzsən.
Əlminnətü-lillah ki, "Dəbistan" da qapandı!Əlminnətü-lillah ki, "Dəbistan" da qapandı!Bir badi-xəzan əsdi, gülüstan da qapandı!
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
Gətir, saqi, meyi-gülgun, bu bəzmi bir bahar eyləGətir, saqi, meyi-gülgun, bu bəzmi bir bahar eylə!O cami-ləlfam ilə bu xamı bir xumar eylə!