تا رخ از باده گلرنگ برافروختهای
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تا رخ از باده گلرنگ برافروختهایجگر لالهعذاران چمن سوختهای
نیست صیدی که دلش زخمی مژگان تو نیستگرچه از شرم و حیا باز نظر دوختهای
میتوانی به نگاهی دو جهان را دل داداینقدر دل که تو بر روی هم اندوختهای
مژه در دیده نظارگیان خواهد سوختاین چراغی که تو از چهره برافروختهای
سوزنی نیست که در خرقه ما نشکسته استچه نظر بر دل صد پاره ما دوختهای؟
میشود کار دو عالم چو به یک شیوه تماماینقدر شیوه تو از بهر چه آموختهای؟
من کجا هجر کجا، ای فلک بیانصافبه همین داغ بسوزی که مرا سوختهای!
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. میدهد بوی دل سوخته صائب سخنتمیتوان یافت درین کار نفس سوختهای
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6796
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Müshəf cəmalından yay qaşlarındanOxudum bir kəlmə ayə, mən dilbər,
TeymurləngəMəşriqü Məğrib müsəxxərdir sənə,Dövləti-nüsrət müqərrərdir sənə,
Dünya, ey gözəl dünyaGündüzlər – al Günəşin,Gecələr – gümüş Ayın;
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum