عیش فرش است در آن محفل روح افزایی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی
گرد کلفت ننشیند به جبین در بزمیکه بود دست فشان سرو سهی بالایی
مردمک مهر خموشی است نظربازان رادر حریمی که نباشد نظر گویایی
یوسف از قحط خریدار دل خود می خوردحسن مغرور تو می داشت اگر پروایی
چشم ازان حسن جهانگیر چه ادراک کند؟در حبابی چه قدر جلوه کند دریایی؟
در تماشای تو افتاد کلاه از سر چرخخبر از خویش نداری چه قدر رعنایی
سر خورشید درین راه به خاک افتاده استکه به افتادگی سایه کند پروایی؟
کوه را ناله من سر به بیابان داده استنیست در دامن این دشت چو من شیدایی
جلوه بیهده ضایع مکن ای باغ بهشتکه من از گوشه دل یافته ام مائوایی
تنگی خاک مرا بر سر آن می آردکز غبار دل خود طرح کنم صحرایی
عشرت روی زمین خانه به دوشان دارندجای رشک است بر آن کس که ندارد جایی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر کف خاک ز اسرار حقیقت لوحی استصائب از سرمه توفیق اگر بینایی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6843
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Di gəlsinSənə qurban olum, səadətli xoca,Qərib xan dadaşıma di gəlsin,
Şiələr, qanə batıb ol şəhi-lövlak bu günŞiələr, qanə batıb ol şəhi-lövlak bu gün,Fatimə başın açib, sinə elər çak bu gün.
Dağlara çağırışMusa Yaquba*Şair, qayalara, dağlara söykən,