سودا به کوه و دشت صلا میدهد مرا
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا
مستانه جلوههای تو در هر نظارهایچون موج، سر به آبِ بقا میدهد مرا
میخانهها به آب رسید از خمارِ منمینا و جام، دادِ کجا میدهد مرا؟
سیلابِ من ز بیهدهگردی است تیره دلاستادگی چو بحر، جلا میدهد مرا
بارست موی بر سرِ آزاده خاطراناز سایه کی فریب، هما میدهد مرا؟
در دیدهٔ سیاهدلانم اگر چه خوارآبِ حیات، جان به بها میدهد مرا
این آتشی که در جگرِ من گرفته استاز جسمِ خود چو شمع غذا میدهد مرا
باغ و بهارِ من نفسِ آرمیده استبیماری، نسیمِ شفا میدهد مرا
از بس لبم ز شکوهٔ لبتشنگی پُرستتبخالهها صدا چو درا میدهد مرا
سیرست چشمِ شبنمِ من، ورنه شاخِ گلآغوش باز کرده صلا میدهد مرا
آن سبزهام که سنگدلیهای روزگاردر زیر سنگ نَشو و نَما میدهد مرا
آن خشکپارهام که شود آب از انفعالمُمسِک اگر به دستِ گدا میدهد مرا
در گوشِ قدردانی من حلقهٔ زرستهر کس که گوشمالِ بجا میدهد مرا
در خاک و خون نشاندهٔ چشمِ ستارهامخاکسترِ سپهر جلا میدهد مرا
استادگی است قبلهنما را دلیلِ راهحیرت نشان به راهِ خدا میدهد مرا
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. این گردنی که من چو هدف برکشیدهامصائب نشان به تیرِ قضا میدهد مرا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-722
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
که سر تا پای او چون شاخ گل، مستانه میخندد
عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آردچه افتاده است کس خواب پریشان را به یاد آرد؟
خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آردنگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد
تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان مااز تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
از غمت از غمت خراب خرابدین و دل سوخته کباب کباب
Viran olu könlüm evi viranə görəndəViran olu könlüm evi viranə görəndə,Viranə virantər olu viranə görəndə.
QaçqınÖrtünmə, dur! Kimsən, nerəlisən sən,Gözəl qaçqın, başı bəlalı qaçqın!
Qəzəl: Atma zinhar sitəm daşını divanələrəAtma zinhar sitəm daşını divanələrəKi pərilər yığılıbdır bu pərixanələrə