وقت است جوش باده زند لاله زارها
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها
طوفان لاله از سر دیوار بگذردگردد نهفته در گل بی خار، خارها
زرین تر از بساط سلیمان شود زمینریزد ز بس شکوفه به هر سو نثارها
گردد گل پیاده ز نشو و نما سواروز جوش گل، پیاده نماید سوارها
از خون لاله و نفس گرم نوبهارآید به جوش چون خم می کوهسارها
نوخط شود زمین چو بناگوش گلرخاندست نگار بسته شود شاخسارها
چون فوج طوطیی که هوا گیرد از زمینبالد به خود ز نشو و نما سبزه زارها
گل چیدن احتیاج نباشد که می شوداز جنبش نسیم پر از گل کنارها
هرگز گمان نبود که با این فسردگیآرد به جوش، دیگ مرا این شرارها
خواری گل همیشه بهاری است بی زوالعزت بود رهین خزان و بهارها
ای وای بر نظارگیان، گر درین چمنمی بود رنگ بست، گل اعتبارها
در لقمه موی را نتوان دید تیره شبدر فقر، خوشگوار بود ناگوارها
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب قدم شمرده نهد بر بساط گلدر پای رهروی که شکسته است خارها
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-795
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
Mənim eşqimNə ağırdır mənim eşqim, nə ağır,Bu ağır siqləti çəkməz divlər.
Qəzəl: Onun qəddin nihali-ömri-cavidana bənzətdimOnun qəddin nihali-ömri-cavidana bənzətdim,Sözün abi-həyatə, ləli-nabın cana bənzətdim