Bülbüldə yoxdur eşq, o eşq ki, məndə var!Atəşdə yox o suz ki, bu qəlbü təndə var!

Mən tək gözəl yolunda edən canını fəda,Nə Qeysdə, Kərəmdə, nə də Əhriməndə var!

Səndən yetişsə hər nə bəla canə nuşdur,Çünki gözüm sən kimi simin-bədəndə var!

Şair o gül dodağını yaquta bənzədir,Haşa, bu rəngü buy, nə ləl Yəməndə var!

Ətri-rüxünü bəzi də reyhana bənzədir,Reyhan nədir, bu ətr nə müşki-Xütəndə var!

Qəddin yanında sərvi-səhilər də alçalır,Bir sərv qamətin kimi, haşa, çəməndə var!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Şaiq, bu aləm içrə sənə göz dikib, gülüm,Meyli nə əqrəbadə, nə şövqi-vətəndə var!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar