Vardır başımda şurişü qovğası dilbərim
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Vardır başımda şurişü qovğası dilbərin,Çıxmaz yadımdan ol qədi-rənası dilbərin.
Bənd-bənd kəsərsə cismimi, uf söyləməz dilim,Rəncidə olmasın dili-xarası dilbərin.
Zahid, nəsihət etmə mənə sən əbəs yerə,Çıxmaz başımdan eşq ilə sevdası dilbərin.
Can alsa da nə bak, o məxmur gözləri,Var zində etməyə dəmi-İsası dilbərin.
Sanma ki, tifldir, nə bilir rəsmi-eşqü-naz,Hər elmü fəndə var yədi-beyzası dilbərin.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Can nəqdini əlində tutub Şaiqi-həzin,Qurban edər əgər ola iması dilbərin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saiq-vardir-basimda-surisu-qovgasi-dilberim
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Soyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.
QonaqlıqVəli yazıb dərsini, uzanmış idi yerə,Köpək səsi eşitdi bayırda birdən-birə.
Tülkü və aslanBir tülkü görməmişdiÖmründə hərgiz aslan.
Aslan, qurd və tülküBir zaman tülkü, qurd, həm aslan –Hər üçü bağladı belə peyman;
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
A bimürvət, həsrətini çəkməkdənİllər ilə xəstə düşdüm başa-baş.
Şerin səsiGün batarkən qızıllanan çaylardaGül açardı yazın gözəl axşamı.
Oldu: Məh yüzünə salmış bu mələkmənzərMəh yüzünə salmış bu mələkmənzərMüənbər zülflərin zərəfşan oldu,
MənəmEy mənim ilən həmdəm olan bivəfa,Dərd əlindən ah-ü zarım var mənəm.