Can alan
Bu nə gündü, günü qara düşübsən,Əvvəllərdə işvə-nazı can alan.Nə günahım, məndən niyə küsübsən,Sən oldun özünü bu günə salan.
Qaynananın fitnəsinə uyubsan,Cavanlıqda başa dingə qoyubsan.Mən bilirəm bu əzabdan doyubsan,Subaylıqda sultan olan, xan olan.
Bilmirdinmi hacıların mürvətin,Mollaların, qazıların ülfətin.Artıb indi oğul-uşaq, külfətin,Məmmədhüseyni yada salmadan dolan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sair-memmedhuseyn-can-alan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Şöbədeyi-sərapa
Bir gözəlin vəsfindən bu zamanDanışam, dirəm, söylərəm xitab,
Təcnis: Badi-səhər bir gözələ tuş oldumBadi-səhər bir gözələ tuş oldumOndan mənə dəydi aya sərandı
Könlün istəsə qəm dərdiğə dəva, qədəh içKönlün istəsə qəm dərdiğə dəva, qədəh iç,Özüni etmə qəmü dərdə mübtəla, qədəh iç.
Şəhid anasıİçindən alışıb o, yana-yanaMüşgül diləyini gətirir dilə,