مداح قاسم بیک پرناک بود و از او صله‌های گرانمند یافت این دو مطلع از اوست:

میدهم جان، قدمی نِه به سر بالینم
لب و دندان بنما یاد ده از یاسینم

چو استاد ازل بهر تماشا بست آیین را
ستونها ساخت در قصر نکویی ساق سیمین را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri