Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni,Gülə sənsiz nəzər etsəm gətirər canə məni.
Eylə billəm ki, mənə mənzil olur nari-səqər,Çəkələr sənsiz əgər rövzeyi-rizvanə məni.
Zülfü xəttin həvəsi, ey güli-rəna, qoymazBağda mail olum sünbülü reyhanə məni.
Dili-zarımda olan atəşi-eşqin axırEylədi şəmi-rüxi-alüvə pərvanə məni.
Qələt etdim ki, dedim müshəf o vəchi-həsənə,Tövbələr ver, qoy öpüm, tapşır o quranə məni.
Muri-sərgəştəyəm ol Xızr-xətimdən ayrı,Sizi tari, yetirin mülki-Süleymanə məni.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Seyyida, silsileyi-zülfünə oldum mail,Nə bilim kim, edəcəkmiş belə divanə məni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/seyid-ezim-sanma-guldur-getiren-sehni-gulustane-meni
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Nəql edirlər ki, şahi-NuşirvanOldu bir türfə seydgahə rəvan.
OğlumaCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoş elhanım!
Oğluma nəsihət (Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə)Bilmiş ol, ey nəcib fərzanə,Ulular bəzmidir ədəbxanə.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey neməti-xudayi-cahan)Cəfər, ey neməti-xudayi-cahan,Olsa bir şəxs əgər sənə mehman,