Urmiya gölünə qan çilədilər,Ördəyim ağladı, qazım ağladı.Köçdü sahilindən nazlı gözəllər,Baharım ağladı, yazım ağladı.

Başının üstünü dumanlar aldı,Meşələr yas tutub saçını yoldu,Dünyanın qəmləri qəlbimə doldu,Kamanım ağladı, sazım ağladı.

İki hicran çəkən yenə qəm yedi,Yandı gözlərində eşqin məbədi.Biri Araz dedi, biri Van dedi, –Süleyman ağladı, Nazim ağladı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar