Dilbər totuqca qızdı, onu verdilər ərə –Aclıqdan ölməsin deyə dövlətli bir yerə.

Təbrizlilər dözümlü olur dərdə hər zaman,Dilbərsə tab gətirmədi ağ saçlı dərdlərə.

Yağdıqca dəmbədəm başına tənə daşlarıŞivən qopartdı, ağladı, o, gündə min kərə.

Əsdi bağında bir qara yel soldu gül üzü,Zalım ərinsə hər baxışı döndü xəncərə.Yad göz gəzən cənazəni heç görməsin deyə,Bağlandı dar dəmir qapı, örtüldü pəncərə.Mən acizəm bu dərdi yazım... Heçdi, bəlkə dəCəllad ərin gözündə bu dəhşətli mənzərə.Heyhat, qapandı bir gün onun göz qapaqları,Dilsiz məzar gəlinlik evi oldu Dilbərə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq