Arif odur ki, gözləməyə ehtiramını,Rüsvayi-aləm eyləyə öz nəngü namını.

Gəldi-gedərlə sabiti-təşxis qılmaya,Fərq etməyə rəqib ilə yarın məqamını.

Yüz il birilə həmdəm olub duz-çörək yeyə,Bir gündə yüz ilin poza həqqi-səlamını.

Xalqa nişan verə özünü xadimi-vətən,Əmma düşünməyə vətənin ehtişamını.

Hal əhli zənn edə özünü ruzü şəb, vəliQal ilə müttəsil keçirə sübhü şamını.

Hər kəc nigəhlə həmdəm olub, düz hesab edə,Ney kimi suzi-dil edə Rüstəmlə Samını.

Bəhsi-kəmalü əql edə naqis ikən özü,Çərxin hilal zənn edə mahi-təmamını.

Xud kasəlis ola, sana əhbabi kasəlis,Könlüm kimi şikəst edə Cəmşid camını.

Varlı görəndə səcdə edə bütpərəst kimi,Yoxsul görəndə döndərə həcvə kəlamını.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Vətən