Hər səhər bad əsər ki, arizi-cananə dəyər,Toxunar sərvə gəhi, gah gülüstanə dəyər.

Olmasa qabil əgər, dəhr cəfa verməz ələ,Təm biləzzət olanda necə dəndanə dəyər.

Şəm gər yansa səvadi-şəb üçün, heyf olmaz,Şöləsi çünki onun arizi-cananə dəyər.

Ülfəti-nakəsü namərd həmin söhbət imiş,Tut ki, mərd ətəgi dövləti-xaqanə dəyər.

Mən ki meydani-bəla içrə sərim top edərəm,Ta düşə əldən-ələ, axiri çövkanə dəyər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nə qədər olsa qoca, gərçi Vidadi xəstə,Genə Vaqif kimi, əlbəttə, yüz oğlanə dəyər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq