Şair, nə tez qocaldın sən
Nemətsə də gözəl şeir,Şair olan qəm də yeyir,Ömrü keçir bu adətlə,Uğurlu bir səadətlə.Görən məni nədir deyir:Saçlarına düşən bu dən?Şair, nə tez qocaldın sən?
Dünən mənə öz əlindəGül gətirən bir gəlin dəGözlərində min bir sualHeykəl kimi dayandı lal…O bəxtəvər gözəlin dəMən oxudum gözlərindən:Şair, nə tez qocaldın səni?
Ovçuluğa meyil saldım,Gecə-gündüz çöldə qaldım,Dağ başından enib düzəBir ox kimi süzə-süzəNeçə ceyran nişan aldım;Cavab gəldi güllələrdən:Şair, nə tez qocaldın sən!?
Bəzən uca, bəzən asta,Ötür sazım min sim üstə.Andı yalan, eşqi yalan,Dostluğu da rüşvət olan,Ürək yıxan bir iblis dəÜzəvari deyir hərdən:Şair, nə tez qocaldın sən!?
Saç ağardı, ancaq ürəkAlovludur əvvəlki tək.Saç ağardı, ancaq nə qəm!Əlimdədir hələ qələm…Bilirəm ki, deməyəcəkBir sevgilim, bir də Vətən:Şair, nə tez qocaldın sən!?
Поэт, как рано постарел ты...Ты, говорят, счастливый самый,Хотя всю жизнь ты горем сыт;Как снег в горах, оно виситНад головой твоей упрямой.И скольких бы других ни грел ты,Ни влек бы к сердца очагу,Вся голова твоя в снегу!Поэт, как рано постарел ты...Вчера, когда окончил тыЧитать... Когда в руках цветы —Безмолвная, перед поэтомСтояла девушка с букетом,Как долго на нее смотрел ты,Читая у нее в глазахНаивное по-детски: «Ах!Поэт, как рано постарел ты!»Охотой увлекался ты,Под буркой ночевал в пустынеИ за козлами по стремнинеСпускался с горной высоты,Как прежде, брал их на прицел ты,Но пули мимо них прошлиИ только свистнули вдали:Поэт, как рано постарел ты!Ты был жесток в житейских схватках,Был друг друзьям, был враг врагам,Но тот, кто в жизни только лгал,Кто дружбу предлагал, как взятку,Кто с лестью лез, чтоб подобрел ты,Сейчас, скрывая торжество,В твой дом вползая, шепчет:«О, Поэт, как рано постарел ты...»Да, голова твоя седа,Поэт. Но это не беда:Ни женщина, что ты любил,Ни Родина, чьим сыном был,Те двое, для кого горел ты, —Пусть голова твоя седа,Тебе не скажут никогда:«Поэт, как рано постарел ты!..»1953
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vurgun-sair-ne-tez-qocaldin-sen-2
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Üç min il keçəcək dönəcək zamanBatacaq yaslara xain Əhrimən,
Füzulinin dərdiSən ey sevdalı sənətkar,Səsində min şikayət var.
Döyür pəncərəmi qışın rüzgarıDöyür pəncərəmi qışın ruzgarıVaxtsız ölümmüdür üstümə gələn?
Ruhumda ruhunun parçası vardırRuhumda ruhunun parçası vardır,Təşəkkür yetirək təbiətə biz.
Başqa şairlərin şeirləri
Gözəl adəm, hansı pərdən gəlirsən,Mən ha bilim, sən cananə bənzərsən
Şeyx ŞamilŞeyx Şamil ki bu gün qeyrəti-islam elədi,Nüsrəti bəxş buna izd və yəzdan elədi,
QaldımYanaram, yanaram, dilim dönməz,Qərib qərib qürbət ellərdə qaldım
قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گویدیک دو روزست دگر دست به کاری نزنی