Yağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.Qorxaq müxənnət zərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.

Girrəm meydana ər kimi,Durram qabaqda nər kimi.Düşmən boylanar xər kimi,Qaçırtmaz meydandan məni.

Hərdən bərədə yataram,Ortada şeşpər ataram.Paşanı diri tutaram,Qaçırtmaz meydandan məni.

Aləmə bəlli hünərim,Çənlibeldə dəlilərim.Mərd igidə peşkəş sərim,Qaçırtmaz meydandan məni.

Koroğluyam, budu düzü,Comərdin sərt olar üzü.Müxənnətin tənə sözü,Qaçırtmaz meydandan məni!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri

Mirat-ül-mühəqqiqin, fəsil 6

بدان که تن مردم را اصل از خاک است و خاک به واسطۀ ادوار افلاک و شعاع کواکب و امتزاج و اعتدال عناصر صورت خاکی را بگذارد و به صورت نبات مکون شود. بعد از آن غذای حیوان شود و آنگاه حیوان غذای انسان گردد و شاید که آن نبات خود غذای انسان شود. فی الجمله آن غذا را در مقدمه، قوت جاذبه جذب کند و ماسکه نگاه دارد و هاضمه هضم کند و ممیزه کثیف را از لطیف جدا کند و دافعه کثیف را از راه اَمْعاء دفع کند و این حالات در معده باشد.آنگاه آنچه لطیف باشد از معده نقل کند به جگر به واسطۀ قوّۀ جاذبه و در جگر همان قوت​هاهمین فعل کنند که درمعده کردند. آنگاه هرچه کثیف بود به سه قسمت گردد: یک قسم به زهره رود و صفرا شود. قسم دیگر به سپرز رودو سودا گردد و قسم دیگر به مثانه رود و بول شود. و آنگاه هرچه لطیف باشد به عروق رود خون شود و در عروق همین قو​تها یک بار دیگر همان عمل​ها کنند و لطیف از کثیف جدا کنند.

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi14 dəq
Təcnis

Qəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,

İbrahim bəy Xəlili1 dəq
Deyir

Kim gələrsə bu cahana lütfi-yəzdanam deyir,Pəhləvanam yer yüzündə əhli-colanam deyir

Məlali1 dəq
Sara

Arpaçayı aşdı daşdı,Sel Saranı götürdü qaçdı,

Xan Çobanı2 dəq