انی لاخدم ناصح الخلفاءمرد الائمة خاضع الحنفاء

بتحیة مشفوعة بمحامدو محامد مقرونة بدعاء

و تعارف اکبرته بتذکرو تذکر و شخصة بثناء

و لدیه لی مشفع من خلقهقد سرنی لازال فی السراء

لقبول مدی حبه حرمتهمسودة و حمامة البیضاء

و قبوله فرشات معارا الامعارایسود کحلی کل اماء

ریح لجمت سلیمان الحجیتختارها من عاصف و رخاء

طور کسبعة ابحر من رحلهذو اربع من امهات هواء

فلک یدور منه هلال سرجهیعلوه بدر صادق الالاء

ذوهمة و بهذا عزکانهلیل تبرقع من بریق ضحاء

لما تمسست الخلال حسبتهنوحا کجودی ای علاء

یلقی کلام‌الله فارة طورهو یری حبیب‌الله فوق حداء

ولو استطعت نثره کنوز لالیلیراعه الغواص فی الداماء

هو قسورة و دواته صیادةو ابیح عین المسک للادواء

عین بصفرتهایری وجه‌المنیهی تقمع السوداء بالصفراء

مضحاک وجه وجه کل مطالبمسقام عین عین کل دواء

عین کعین الشمس بالیرقان بلوجه کوجه الماء للغرباء

لطمت ید الضراب سنة وجههافبدالها حائلا عدواء

مرموقة الافاق بل مرفوقةالاخلاق بل مخلوقة الاضواء

جوالة البلدان بل قیالة الحزانبل ختالة الاراء

جرح الشهود و عدل دیوان القضااقضی القضاة و اشفع الشفعاء

عمر الیهود لها و لون غیارهملکن مسیح العهد فی الاحیاء

عمرت بهدم الفضل عنوان الهویهدم العقول عمارة الاهواء

جرم کجمر جامد مسائلتییزکی به قندیل کل رخاء

فالجمر یخمدلا یلوح ضیاؤهو لها خمود فی جلوة رضیاء

خمر السعتر یری رخیصا شعرهفی خمرة کالمسک ذات علاء

فکانما کماء الحار بعینهاضحی بساطا خامد الاجزاء

شرق من عرش احبها فاحبهافانی بعرش فارک رعناء

عرش مطلقة الرجال تعوذتسجن‌الیدین و ساق کل نساء

سرقت عقول الناس فی حربهبالضرب ثم القطع للاشلاء

نبهتها بالشهب فی افلاکهاهذا نوا الیل علی الحرباء

شکل المجن قلب مجن ذوالغنیکیلا یضاف بسهم کل جفاء

لکن مجن القلب لا یحمی اذاقلب المحن علیه قلب قضاء

جرم صغیر شانه متعظمکالقلب فی صغر و عظم دهاء

نور جماد ساکن متقابسکالظل وان اخذه ببناء

سهل یمینها و صعب بنیلهاامن الکتاب بمعرة العظماء

عقدت علی ساق الحمام صغارهالکن یسهل اصعب الاشیاء

ما هذه العین التی عاینتهااخت النهی ابنت شمس سماء

لابل ابوالفضل المغیث بعیشهحتی یعد عدای ابوالوضاء

دع کیسه مجهولة هو عسجدشبیه الکواکب و اسمه الجوزاء

مبدا عنصره اصفهان عقودهاحدی و عین عقوده اعطاء

روحت مهجة باصفهان بمدحتیاضعاف ما قدلی بهجاء

کتب الخلیفة للکلام و سیدیسلطان تاج العلم فی الاکفاء

اهدی له بذی الخلافة اسوداو سواد بعض الذی للخلفاء

قرضته بقصیدة الفیتهوالخیر فرطنی بحرف الیاء

یعنی له التقدیم کالالف التیقفیتها و اتی ابوالنقطاء

هذة القصیدة عصبته شعراتیو بدت لرازی حیضة الشعرا

ارایت حیض لرایت شبابهاجوف الاسود فی سواد الهیجاء

اسد السماء اذا طال ذراعهفصرت لجبهته برا العوجاء

قلمی کمنقار الحمام براسههلک الغراب و منطق الببغاء

لومسه الطائی یصیر عزمهصدق الغراب متی الاشیاء

ضمنت نصف البیت للطائی وهاو سمت باسم الحتری الطائی

اظننت حتی کدت اعرق خجلةفی نصفه المحرم للرخصاء

نفسی کتبت و ان افشیتهامن خجلتی تمشی علی استحیاء

دامت جلال الخیر وافیه الهویو وقاه الاله اجل وقاء

یا فاضل الحرمان بکل موطنما طاول الهرمان کل بناء

Qulam xəlifələrin məsləhətçisi olana,Böyük imam kimi xidmətim rəvadır ona.

Nəcib sifətlərini gördüm, ehtiram etdim,Dua bilib sözünü, mən səlamına yetdim.

Tanışlığım məni ömrüm boyu sevindirəcək,Bu xatirə verəcəkdir mənim sözümə bəzək.

Təbiətindən onun duymuşam şəfa əsəri,Sevincimin sonu yox, atmışam qəmi, kədəri.

Hədiyyəsi mənə dostluqda ehtiram oldu,O namə ilə ağ əmmamədən tamam oldu.

Qəbul qıldım, onu rədd etmək idi həram,Gözümdə sürmə kimi gizlədib, əziz tuturam.

Qopar onun nəfəsindən nəsim, həm tufan,Süleyman əqli duyar sehrlər kəlamından.

O, Turdur, aşa bilməz dizini yeddi dəniz,O, dörd ünsürü öz varlığıyla tutmuş əziz.

Hilal üzəngisidir, dövr edən fələkdir özü,Fəzada nur saçan bədrdir mübarək üzü.

Xəyal onu gecə sandı, elə düşündü məgər,Qaranlıq içrə işıqdan cəmalını örtər.

Çox mətindir o da, bil, hümmətim, iradəm tək,Təfəkkürümlə zəka zirvəsinə yüksələcək.Cəlalını nə qədər vəsf eyləsəm, az olar,O, Nuhdur, onda Cudi dağı ləyaqəti var.Məgər görübdür onu Turdə Kəlimullah,Həra dağından onunla enib Həbibullah.Ona hədiyyə gözümdür, qəbul etsə əgər,Qulu satanda, onun qiyməti yəqin bilinər.Ona xəzinə dolu inci göndərərdim mən,Sözün yanında ucuz olmasaydı dürri-Yəmən.

Yazanda, hökm əli ənbər dolu dəvata dönər,Bəyan səhifəsinə barmağıyla müşk səpər.

Şəkərlə müşk onun barmağından oldu rəvan,Bu çeşmədən hamı öz dərdinə tapar dərman.

Yanar göz ilə təmənnalı üzdə, baxsan əgər,Saralmağa qara günlər yəqin səbəb görünər.

Üzü gülərsə, edər xəlq mətləbini rəva,Gözü qıyılsa, tapar, hər nə dərd varsa, dəva.

Gözündə var yarağan, oxşayır Günəş gözünə,Qabar-qabar üzü bənzər axar suyun üzünə.

Üzü, gözü yaralandı onu vuran əldən,Çəkinmədi, daha möhkəm dayandı əvvəldən.

Dözümlüdür, ucalıb fəth qılmış afaqı,Cahanı nura edib qərq pak əxlaqı.

Gəzib çox ölkələri, olmuş ellərə qardaş,Odur həqiqətə vaqif, ürəklərə sirdaş.

Vəkilü hakim olub, qurdu ədl ilə divan,Çıxardı məhkəmədən şahidi deyəndə yalan.

Yəhudilər onu susdurmağa çalışmışlar,O, dövrün Həzrəti-İsasıdrr, dözər, yaşayar.

Həva, həvəs əli ağlı, fəziləti uçurur,Qərəz evi bu xərabə yerindəcə qurulur.

O saf bir göz idi, sönmədi, işıqlandı,Onun odunda alışdı, həva, həvəs yandı.

Cahanı yaxsa da bir göz, nəhayət ömrü bitər,Ziyası qalsa da daim, özü nəzərdən itər.

Onun ziyası - onun şəridir, cilalanacaq!Həmişə müşk kimi aləmə ətir saçacaq...

Sözün xəlifəsi Xaqaniyəm, cahan tanıyrr,Qəsidəmi hamı şahanə ərməğan tanıyır.Bu vəsfi yazdığım insan sadə insandır,Biliklərin tacı, elm aləmində'sultandır.Yoxumsa da ona layiq hədiyyə, ləlü göhər,Söz incisin telə düzməklə yatmadım gecələr.Nəzər yetir ona, hər beyti hikmətin canıdır,Mürəkkəbi bu kədər mülkü - qəlbimin qanıdır,Göyərçinim də qazandı bu işdə şanü şərəf,Alıb da dimdiyinə, uçdu İsfəhana tərəf.Böyük imam, zəka mürşüdü Cəlaləddin,Bu şeri töhfə tək eylər qəbul, yəqin!Həyalı qız kimi ruhum da söz niqabında,Gedir bu vəsfım ilə qasidin rikabında.Himayəsində onun bu əsər əmanətdir,Əmanəti qorumaq dəhrdə səadədir.Bilik, fəzilət onun sayəsində tapmış aman,Onu himayəsi altında saxlasın yaradan.

HƏBSİYYƏLƏR

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri