طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم
طاقتی کو که به سر منزل جانان برسمناتوان مورم و خود کی به سلیمان برسم
خضر لب تشنه در این بادیه سرگردان داشتراه ننمود که بر چشمهٔ حیوان برسم
شب تار و ره دور و خطر مدعیانتا در دوست ندانم به چه عنوان برسم
عوض شکوه کنم شکر چو یوسف اظهارمن به دولت اگر از سیلی اخوان برسم
بلبلان! خوبی صیاد بیان خواهم کرداگر این بار سلامت به گلستان برسم
قطرهٔ اشکم و اما ز فراوانی ضعفطاقتی نیست که از دیده به مژگان برسم
در شهادتگه عشق است رسیدن مشکلخاقنی راه چنان نیست که آسان برسم
Taqətim yox ki, mənim mənzili-cananə çatım,
Natəvan murəm, heyim yox ki, Süleymanə çatım.
Təşnə gəzdim bu çölü, Xızr mənə açmadı yol,
Bəlkə bir növ ilə mən çeşmeyi-heyvanə çatım.
Gecə - zülmət, yol - uzaq, pusqu qurub yolda rəqib,
Bilmirəm, bəs necə ol sərv-xuraman çatım?
Edirəm şükr şikayət yerinə Yusiftək,
İstəyir mən şərəfə, ya da ki, zindanə çatım.
Ovçumun yaxşılığın bülbülə təsvir edərəm,
Qoy səlamət buradan bircə gülüstanə çatım!
Atəşin göz yaşının taqəti yox qətrəsiyəm,
Qüvvə yetməz ki, çıxıb navəki-müjganə çatım.
Vəslə çatmaq sənə müşkül görünür, Xaqani!
Yol çətindir, deyiniz, bəs necə asanə çatım?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qezel-269
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir