رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکن
رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکنگوی کن سرها و گوها را به چوگان درفکن
عشق را گه تاج ساز و بر سر عشاق نهزلف را گه طوق کن در حلق مردان درفکن
عالمی از عشقت ای بت سنگ بر سر میزنندزینهار ای سیمگون گوی گریبان درفکن
نیکوان خلد بالای سرت نظّارهاندیک نظر بنمای و آشوبی در ایشان درفکن
تن که باشد تا به خون او کنی آلوده تیغزور با عقل آزمای و پنجه با جان درفکن
کفر و ایمان را به هم صلح است خیز از زلف و رخفتنهای ساز و میان کفر و ایمان درفکن
آخر ای خورشید خوبان مر تو را رخصت که دادکز خراسان اندر آ، شوری به شروان درفکن
شاید ار سرنامهٔ وصل تو نام دیگر استمردمی کن نام خاقانی به پایان درفکن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qezel-279
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Qanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
Qoşa-qoşaNazlı yar bağçanı seyr edib gəlir,Tutubdu dəstində gül, qoşa-qoşa.
Çığalı müxəmməsƏğyarı gəl ey dost, kənar et səni Tarı,Bir rəsmi-pəsəndidə şiar et səni Tarı,
Əlif-lam“Əlif”dən sürahi alagöz yarım,“Ba” babi cahanda qılmana bənzər.