ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی
ز دلت چه داد خواهم که نه داور منیز غمت چه شاد باشم که نه غمخَور منی
Necə gözləyim ədalət ki, ədaləti danansan,Necə şad olum qəmindən ki, qəmimlə şadimansan.
همه عالم آگهی شد که جفاکش توامنیَم از دل تو آگه که وفاگر منی
Mənə etdiyin sitəmdən hamı baxəbərdir, ancaq –Deyiləm özüm xəbərdar ki, mənə vəfalı cansan.
دلم از میانه گم شد عوضش چه یافتمکه نه حاصلم همین بس که تو دلبر منی
Üreyim yox oldu getdi, əvəzində mən nə tapdım?Mənə təkcə bir bu qaldı ki, sən əhdə bədgümansan.
نفسی دریغ داری ز من ای دریغ منز تو قانعم به بوئی که سمنبر منی
Axı bir nəfəs nədir ki, onu da əsirgəyirsən?Elə ətrə qaneyəm mən, çiçəyim, ətir saçansan.
به کمند زلفت اندر خفه گشت جان مندیتش هم از تو خواهم که تو داور منی
Saçının kəməndi içrə boğulur zavallı canım,Mənə qanbaha özün ver ki, bir adil hökmransan.
به لبت شفیع بردم که مرا قبول کنبه ستیزه گفت خون خور که نه درخَور منی
Gülə oxşadıb dodağın, ona istədim sığınmaq,Dedi: – Get, qan ud dolan ki, mənə sən yaraşmayansan.
ز در تو چند لافم که تو روزی از وفابه حقایقی نگفتی که سگ در منی
Necə dəm vurum qapında ki, məhəbbət ilə bir gün –Demədin, Həqayiqi, sən bu qapımda pasibansan!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qezel-354
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir