ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش

خاقانی را نرفته بر گندم دستعمدا ز بهشت می‌کند بیرونش

Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.Buğdaya dəyməmiş Xaqani əli,Cənnətdən qovdular onu bixəbər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə