نور رخ تو طلسم خورشید شکست
نور رخ تو طلسم خورشید شکستخورشید ز شرم سایه از خلق گسست
رخ زرد و خجل گشت و به مغرب پیوستپیرایه سیه کرد و به ماتم بنشست
Günəş görən zaman hüsnünü bir dəm,Elə bil başına dolandı aləm.Utanıb saraldı, üfüqdə batdı,Bir qara don geyib, saxladı matəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-rubai-68
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mərsiyə
Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Hüseyn Ərəblinskiyə(Hüseyn Ərəblinskinin təşhi-cənazəsinə oxunan növhə)Möhtərəm, ey sevgili yoldaşımız mərhum Hüseyn!
Vəqta ki, qopur bir evdə matəmVəqta ki, qopur bir evdə matəm,Təşkil edilir büsati-ehsan,
Şad olamazmı bilür bir qəmi-aləm nə imişŞad olamazmı bilür bir qəmi-aləm nə imiş,Mən ki, qəm həmdəmiyəm, mən bilürəm qəm nə imiş.