نور رخ تو طلسم خورشید شکستخورشید ز شرم سایه از خلق گسست

رخ زرد و خجل گشت و به مغرب پیوستپیرایه سیه کرد و به ماتم بنشست

Nur saçdı üzün göydə günü sındırdı,Tər basdı, xəcalət belini lap qırdı.Sarsıldı, xəcil oldu, Qərbə üz tutdu,Yas paltarı geydi, onu qəm yandırdı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mərsiyə