Ğayeb şomordəne-mə’şuq Səbara (Mə’şuqənin Səbanı qovması)
Aydır: – Niyə gəldin, ey qədəmsiz?Bisəbtü səbat, kal, ədəmsiz
Olsan ki, məkanü millətin yox,Biçarələr üstə heybətin yox.Yox səndə vüqarü ğeyrətü ar,Tü yüzinədir nə yerdə kim var.Kim qarşuna varsa, gözün örtər,Ancağ nə gözün ki, yüzin örtər.Şaxlar çiçsəgin yerə tökərsən,Ağac budağın iki bükərsən.Saru qıluban nihal bənzin,Süst etdi dəmin hilal bənzin.Yol kəsmək işin bu zirvələrdə,Qoparma könülni girvələrdə,Məsturların açan hicabın,Əldən sənəmin qapan kitabın.Girən çü dilənçi hər qapudan,Görməz gözün ə’ma tək səbudan.Yüzündə savux, qoxunda nikbət,Hər dəmdə sözün yalanü ğeybət.Bir parə ağacları yıxarsan,Mərdüm gözünə tütün tıxarsan.Damular odunu yandıransan,Sirlərni açub utandıransan.Yaman gün olur dəm ol qiyamət,Sən olasısan ana əlamət.Əz ziri-zəmin qılasısan cuş,Aləmni qılıb xərabü mənquş.Çox eyləmə hərzə yerə küf-küf,Şəm’ ilə çirağı qılma püf-püf.Savux toxunub, səbük qaçarsan,Örtülü eyibləri açarsan.Gəh məbrəz ara qəbih olursan,Gəh məq’əd içində rih olursan.Gəh saiqələr turur tozundan,Gəh fəlsəfə dersən öz-özündən.Hərzə yerə laflər urursan,Toprağ ilə külü savurursan.Yüz eybilə kim, bu şöhrətin var,
Bu şəhvət ilən nə hörmətin var,Tez yeri, var ol gədayə söylə,Məndən təmə’ etmə vayə söylə.Ol göndərənün sanadurur xas,Kim, ə’mayə ə’ma xas ba xas.Yoxsa səni mən bir işə saləm,Fəryadın ünilə dola aləm.Məndən yeri var, qılma çox toz,Sürgil eşəgivü satmagil qoz.Bir zərrə odu salıb cahanə,Odlarsan ulusu yanə-yanə.Dəryadə gəmilər azıdarsan,Görər gözə tozu tozudarsan.Ünün çıxar əz vücudi-bican,Səndən dolu əşgimə cuyistan.Çox söyləmə, ey yalançı göftar,Vardır bu dəmində buyi-murdar.Hər nikbət ağız ki, sözün açar,Iman gedərü firiştə qaçar.Əsmə gəhi solda, gah sağda,Təzmə gəhi yolda, gah dağda.Mən səncələyin yalançı sürmən,El ğarət edər talançı sürmən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xetai-dehname-gayeb-somordene-me-suq-sebara-me-suqenin-sebani-qovmasi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Çün yola düzəldi, Yaş getdi,Əql ilə rəvanü baş getdi.
Şe’r əz zəbane-mə’şuq betəriqe-naomidi (Mə’şuqənin dilindən ümidsizlik tərzində şe’r)Ey əbləhü bimuradü bihuş,Peyğamına dəxi dutmanam guş.
Amədəne-bağban be suye-əşk. Xəbəre-naomidi (Bağbanın göz yaşının yanına gəlməsi. Ümidsizlik xəbəri)Gətirdi çü bağban xəbərni,Der: – Qıldı qəbul ol gəhərni.
Şe’r əzzəbane-aşeq (Aşiqin dilindən şe’r)Ey yar, noleydi dilbər olsan,Ey mah, noleydi mehtər olsan.
Başqa şairlərin şeirləri
Şəxsimə aid bir bədbəxtliklə qara fikirlər edib, düşündüyüm zaman müğləq və qeyri-müəyyən əhvalımı təsvir üçün bilaixtiyar qələmə aldığım şu bir neçə bəndləri dərci-stuni-«Füyuzat» edərək, bir növ sakitləşmək arzusundayam. Çünki demişlər nəql etdikcə dərd azalar.Qaranlıqdır bana dünya.
Şəhla gözlümHəsrətinlə gecə-gündüzŞölə çəkib, yanıram mən.
Gəraylı: Fələk, sənə nə adətdirFələk, sənə nə adətdir,Ayrılmaq yarı yarından,
Gəldi bir qaşı kaman yanıma göyçək-göyçəkGəldi bir qaşı kaman yanıma göyçək-göyçək,Atdı müjgan oxunu canıma göyçək-göyçək.